unique visitors counter
Xaftas logo
img

Άγιος Παΐσιος - Η καταρα πιανει ΜΟΝΟ όταν….

Αυτος που δεχεται την καταρα, βασανιζεται σε αυτην την ζωη, θα βασανιζεται και στην αλλη, γιατι ως εγκληματιας θα τιμωρηθη εκει απο τον Θεο, αν δεν μετανοηση και δεν εξομολογηθη. Για να καταρασθη κανενας, σημαινει οτι εχει κακια.

Γεροντα, ποτε πιανει η καταρα;

– Η καταρα πιαν


img

Αυτος που δεχεται την καταρα, βασανιζεται σε αυτην την ζωη, θα βασανιζεται και στην αλλη, γιατι ως εγκληματιας θα τιμωρηθη εκει απο τον Θεο, αν δεν μετανοηση και δεν εξομολογηθη. Για να καταρασθη κανενας, σημαινει οτι εχει κακια.

Γεροντα, ποτε πιανει η καταρα;

– Η καταρα πιανει, οταν υπαρχη στη μεση αδικια. Αν λ.χ. καποια κοροϊδεψη μια πονεμενη η της κανει ενα κακο και η πονεμενη την καταρασθη, παει, χανεται το σοι της.

Όταν δηλαδη κανω κακο σε καποιον και εκεινος με καταριεται, πιανουν οι καταρες του. Επιτρεπει ο Θεος και πιανουν, οπως επιτρεπει λ.χ. να σκοτωση ενας καποιον αλλον. Όταν ομως δεν υπαρχη αδικια, τοτε η καταρα γυρνα πισω σε αυτον που την εδωσε.

– Και πως απαλλασσεται καποιος απο την καταρα;

– Με την μετανοια και την εξομολογηση. Έχω υποψιν μου παρα πολλες περιπτωσεις . Άνθρωποι που ταλαιπωρηθηκαν απο καταρα, οταν το καταλαβαν οτι τους καταρασθηκαν γιατι ειχαν φταιξει, μετανοιωσαν, εξομολογηθηκαν και τακτοποιηθηκαν. Αν αυτος που εφταιξε πη: « Θεε μου, εκανα αυτο και αυτο, συγχωρεσε με » και εξομολογηθη με πονο και ειλικρινεια, τοτε ο Θεος θα τον συγχωρηση. Θεος ειναι.

– Και τιμωρειται μονον αυτος που δεχεται την καταρα η και αυτος που την δινει;

– Αυτος που δεχεται την καταρα, βασανιζεται σε αυτην την ζωη, θα βασανιζεται και στην αλλη, γιατι ως εγκληματιας θα τιμωρηθη εκει απο τον Θεο, αν δεν μετανοηση και δεν εξομολογηθη. Γιατι, ενταξει, μπορει καποιος να σε πειραξε. Εσυ ομως με την καταρα που δινεις, ειναι σαν να παιρνης το πιστολι και να τον σκοτωνης. Με ποιο δικαιωμα το κανεις αυτο; Ό,τι κι να σου εκανε ο αλλος ,δεν εχεις δικαιωμα να τον σκοτωσης . Για να καταρασθη κανενας, σημαινει οτι εχει κακια. Καταρα δινει κανενας, οταν το λεει με παθος, με αγανακτηση.

Η καταρα, οταν προερχεται απο ανθρωπο που εχει δικαιο, εχει μεγαλη ισχυ. Ιδιως η καταρα της χηρας. Θυμαμαι, μια γρια ειχε ενα αλογακι και το εβαζε στην ακρη του δασους να βοσκηση. Επειδη ηταν λιγο ζορικο, ειχε βρει ενα γερο σκοινι και το εδενε. Μια φορα πηγαν στο δασος τρεις γυναικες να κοψουν ξυλα. Η μια ηταν πλουσια, η αλλη χηρα ηταν ορφανη και πολυ φτωχια . Ειδαν το αλογο που ηταν δεμενο με το σχοινι και βοσκουσε και ειπαν:

« Δεν παιρνουμε το σχοινι να δεσουμε τα ξυλα; » Το εκοψαν στα τρια και πηρε η καθεμια απο ενα κομματι να δεσουν τα δεματια τους. Επομενο ηταν να φυγη το αλογο. Όταν ηρθε η γρια και δεν βρηκε το ζωο, αγανακτησε. Άρχισε να το ψαχνη παντου. Παιδευτηκε πολυ να το βρη. Τελικα, οταν το βρηκε, ειπε αγανακτισμενη: « Με το ιδιο το σχοινι να την κουβαλησουν αυτην που το πηρε » . Μια μερα, ο αδελφος της πλουσιας εκανε αστεια με ενα οπλο απο αυτα που ειχαν αφησει οι Ιταλοι – και χτυπησε την αδελφη του στο λαιμο. Έπρεπε να την μεταφερουν στο νοσοκομειο και χρειασθηκε σχοινι, για να την δεσουν επανω σε μια ξυλινη σκαλα. Εκεινη την ωρα βρεθηκε το ενα κομματι σχοινι, το κλεμμενο, αλλα δεν εφθανε. Έφεραν και οι δυο αλλες γειτονισσες τα δικα τους κλεμμενα κομματια και την εδεσαν στην σκαλα και την μετεφεραν στο νοσοκομειο. Έτσι πραγματοποιηθηκε η καταρα της γριας. « Με το ιδιο σχοινι να την κουβαλησουν ».

Και τελικα πεθανε η καημενη. Ο Θεος να την αναπαυση. Βλεπετε, επιασε η καταρα στην πλουσια, που δεν ειχε οικονομικη αναγκη. Οι αλλες ειχαν την φτωχεια τους, ειχαν καποια ελαφρυντικα.

Να ξέρετε, η κατάρα των γονέων πιάνει πολύ, ακόμη και η αγανάκτησή τους. Και να μην το καταρασθή ο γονιός το παιδί, αλλά μόνο να αγανακτήση μαζί του, το παιδί δεν βλέπει άσπρη μέρα, η ζωή του είναι όλο βάσανα.

Ταλαιπωρείται πολύ σ’ αυτήν την ζωή. Φυσικά, στην άλλη ζωή ξελαφρώνει, γιατί ξοφλάει εδώ μερικά. Γίνεται αυτό που λέει ο Αββάς Ισαάκ: “Τρώει την κόλαση” , λιγοστεύει δηλαδή την κόλαση με τις ταλαιπωρίες εδώ, σ’ αυτήν την ζωή. Γιατί ταλαιπωρία σ’ αυτήν την ζωή τρώει την κόλαση. Δηλαδή, όταν λειτουργούν οι πνευματικοί νόμοι, αφαιρείται λίγο από την κόλαση, από τα βάσανα.

Αλλά και οι γονείς που στέλνουν τα παιδιά τους στον“έξω απ’ εδώ”,τα τάζουν στοδιάβολο και έχει δικαιώματα μετά ο διάβολος.“Μου τό’ ταξες”, σου λέει.

Η μεγαλύτερη περιουσία για τον κόσμο είναι η ευχή των γονέων.

Όπως και στην μοναχική ζωή η μεγαλύτερη ευλογία είναι να πάρης την ευχή του Γέροντά σου. Γι’ αυτό λένε:“Να πάρης την ευχή των γονέων”.

Μια μάνα, θυμάμαι, είχε τέσσερα παιδιά και έκλαιγε η καημένη: “Θα πεθάνω με τον καημό, μου έλεγε, δεν παντρεύτηκε κανένα παιδί. Κάνε προσευχή”. Χήρα γυναίκα εκείνη, ορφανά αυτά, τους πόνεσα. Κάνω προσευχή, κάνω προσευχή, τίποτε. Λέω, “κάτι συμβαίνει εδώ”. “Μας έχουν κάνει μάγια”, έλεγαν τα παιδιά. “Δεν είναι μάγια, φαίνεται αυτό, όταν είναι από μάγια. Μήπως σας καταριόταν η μάνα σας;” τα ρωτάω. “Ναι, Πάτερ, μου λένε, η μητέρα μας, όταν ήμασταν μικρά, επειδή ήμασταν πολύ ζωηρά, μας έλεγε συνέχεια από το πρωί μέχρι το βράδυ: “Κούτσουρα να μείνετε, κούτσουρα να μείνετε””. “Πάτε να τραντάξετε την μάνα σας, τα λέω, και να της πήτε να μετανοήση, να εξομολογηθή και από ‘δω και πέρα να σας δίνει ευχές συνέχεια”.

Μέσα σε ενάμισι χονο παντρεύτηκαν και τα τέσσερα. Εκείνη η καημένη ήταν χήρα γυναίκα, ήταν, φαίνεται, και στενόκαρδη, και εκείνα ζωηρά, την έσκαγαν, και έτσι τα καταριόταν.