Xaftas logo
img

ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΚΟΥΦΑΛΑ Η ΚΟΥΜΠΑΡΑ ΜΟΥ - ΔΕΙΤΕ ΤΙ ΜΟΥ ΕΚΑΝΕ Η ΠΑΛΙΟ ΠΑΤΣΑΒΟΥΡΑ

Διαβάζοντας τις ιστορίες των αναγνωστών ένιωσα την ανάγκη να μοιραστώ ανώνυμα και τη δική μου, έτσι για να βγάλω τον καημό. Με τον πρώην άντρα μου ήμασταν μαζί από νεαρή ηλικία και είχαμε αποκτήσει δύο παιδιά. Ζούσαμε όλα αυτά τα χρόνια μια φυσιολογική ζωή, αυτός ελεύθερος επαγγελματίας και εγώ
img

Διαβάζοντας τις ιστορίες των αναγνωστών ένιωσα την ανάγκη να μοιραστώ ανώνυμα και τη δική μου, έτσι για να βγάλω τον καημό. Με τον πρώην άντρα μου ήμασταν μαζί από νεαρή ηλικία και είχαμε αποκτήσει δύο παιδιά. Ζούσαμε όλα αυτά τα χρόνια μια φυσιολογική ζωή, αυτός ελεύθερος επαγγελματίας και εγώ ιδιωτική υπάλληλος, παρόλα αυτά είχαμε όσα χρειαζόμασταν για να ζήσουμε αξιοπρεπώς.Δε θα σας πω ότι είχα το πρίγκιπα με το άσπρο άλογο, τον ιππότη και τα σχετικά, όχι καμία σχέση, δεν πιστεύω καν ότι υπάρχει αυτό το είδος άνδρα ,όμως είχα ένα φυσιολογικό άνθρωπο δίπλα μου και μια υγιή σχέση.

Εννοείται πως υπήρχε αγάπη και τον λάτρευα ,ακόμα και μετά από τόσα χρόνια συνύπαρξης. Φυσικά και όταν ήμασταν πιο νέοι νιώθαμε αυτό το κάτι που οι περισσότεροι το λένε έρωτα και δεν σε ενδιαφέρει τίποτα άλλο, απ’ τον άνθρωπο που ποθείς και όταν είσαι μαζί του νιώθεις μια απερίγραπτη και συνάμα ανεξήγητη ευτυχία. Αυτό όμως φίλοι μου, ξέρετε το φτερούγισμα, οι πεταλούδες στο στομάχι και τα συναφή παύουν να υπάρχουν όταν είσαι τόσα χρόνια με κάποιον, έχετε παιδιά και οι υποχρεώσεις και τα προβλήματα είναι πλέον αρκετά. Δεν είχαμε σημαντικά προβλήματα στη σχέση μας, το τελευταίο διάστημα η αλήθεια είναι πως με πίεζε αρκετά ώστε να έχουμε περισσότερες ‘ιδιωτικές στιγμές’ , όμως λόγω της κουραστικής καθημερινότητας δεν ήμουν πάντα ευδιάθετη. Δε πίστεψα ότι αυτό θα δημιουργούσε το οποιοδήποτε θέμα στη σχέση μας, και ποτέ δεν κατάλαβα αν ήταν πραγματικά αυτό το πρόβλημα, γιατί σε καμία περίπτωση δεν φανταζόμουν αυτό που θα ακολουθούσε.

Ένα όμορφο πρωινό, λοιπόν ξεκινάω να πάω στη δουλειά μου, όπως κάθε συνηθισμένη μέρα, (δούλευε και ο άνδρας το πρωί) και φτάνοντας συνειδητοποιώ πως έχω ξεχάσει κάποια σημαντικά χαρτιά στο σπίτι που έπρεπε να στείλουμε τη συγκεκριμένη μέρα απ’ την εταιρία. Δεν θα απέφευγα τον γυρισμό λοιπόν, αλλά ασχολήθηκα αρχικά με κάποιες άλλες δουλειές πέρασε κανένα δίωρο, και εκεί είναι που έπρεπε να γυρίσω να πάρω τα χαρτιά.

Φτάνω σπίτι η πόρτα ξεκλείδωτη Μα αφού ήμουν σίγουρη ότι την κλείδωσα φεύγοντας!! Τέλος πάντων δεν έδωσα σημασία ,κατευθύνομαι στο γραφείο γρήγορα αφού με πίεζε και ο χρόνος και τι να δω;; Κάθεσαι; Πάρε και ένα ποτήρι νερό δίπλα σου καλού κακού..

Τα παντζούρια κλειστά και ο άνδρας μου στη καρέκλα του γραφείου γυμνός.. οκ μέχρι εδώ το είχες φανταστεί αλλά όχι, όχι με άλλη.. με άλλες!! Οι δύο ‘κυρίες’ σκυμμένες μπροστά του, να του προσφέρουν απλόχερη περιποίηση.. Τα χτυπήματα ήταν απανωτά βεβαίως και δε τελείωσαν εκεί , αφού όταν αντιλήφθηκαν τη παρουσία μου έμειναν και οι τρεις ακίνητοι να με κοιτάνε με ύφος ‘’δεν είναι αυτό που νομίζεις’’ ,και σε αυτό το σημείο συνειδητοποίησα, παρ’ όλη τη θολούρα των ματιών μου που αδυνατούσαν να συνδεθούν με τον εγκέφαλο, πως η μία απ’ τις δύο ήταν η κολλητή μου, η χρόνια φίλη μου , η ‘αδερφή’ μου και κουμπάρα μας!

Το σοκ διπλασίασε το γεγονός ότι στην δική μου περίπτωση η απιστία αφορούσε τέσσερις!! Ο άντρας μου , το ”μήλον της έριδος” στη μέση και 3 γυναίκες να έχουμε μείνει κάγκελο και να κοιταζόμαστε. Μέχρι τότε μόνο σε ταινία μπορούσα να φανταστώ το σκηνικό που έζησα, δεν πίστευα πως γίνονται στην πραγματικότητα, τουλάχιστον όχι ανάμεσα σε παντρεμένους. Κούνια που με κούναγε

Δεν ξέρω πως στάθηκα όρθια και δεν λιποθύμησα, αφού απερίγραπτο είναι το συναίσθημα που με κατέκλισε και ειλικρινά έχασα τη γη κάτω απ’ τα πόδια μου.Απλά, μέσα σε λίγα μόλις δευτερόλεπτα η ζωή μου είχε γίνει θρύψαλα, ότι πίστευα ,ότι αγαπούσα τέλος, δεν υπήρχε.. ΜΠΑΜ!.. ένα ψέμα όλα! Καπνός..

Με τα χίλια ζόρια τράβηξα το ασήκωτο κορμί μου έξω απ΄ το σπίτι , χωρίς να ξέρω που να πάω και τι να κάνω. Όλη μου τη ζωή είχα επενδύσει σε ανθρώπους που το μόνο που έκαναν είναι να με κοροϊδεύουν πισώπλατα.

Μετά από αυτό ,δεν ξαναμίλησα ποτέ με την ας το πούμε κολλητή μου. Με τον άνδρα μου μόνο για το διαζύγιο ξανά είχαμε επαφή και όποτε είναι να δει τα παιδιά φροντίζω να γίνεται έτσι, ώστε να μην τον βλέπω καν. Τον σιχάθηκα τόσο πολύ που δεν θέλω ούτε να βλέπει, ούτε να αγγίζει τα παιδιά μου. Είναι πανέξυπνα παιδιά όμως και χωρίς να τους έχω πει τίποτα νομίζω έχουν καταλάβει αρκετά και δεν ενθουσιάζονται στην ιδέα ότι θα τον δουν .

Για να είμαι ειλικρινής, με στεναχωρεί που τα παιδιά μου βιώνουν αυτή τη κατάσταση, ποτέ δε περίμενα κάτι τέτοιο για την οικογένεια μου. Όμως, μόνο αηδία μου προκαλεί η σκέψη αυτού του ανθρώπου και θλίψη που πέρασα τα καλύτερα μου χρόνια μαζί του ,στερήθηκα πολλά πράγματα για να κάνω οικογένεια μαζί του από τόσο μικρή και τώρα έφτασα 37 και ο χρόνος πίσω δεν γυρνά.

Τώρα έμεινα μόνη μου να μεγαλώνω δύο σχεδόν έφηβα παιδιά ,να δουλεύω σκληρά για να τα βγάλω πέρα( ευτυχώς δεν με απέλυσαν, που μετά από αυτό όχι χαρτιά δεν πήγα αλλά δεν εμφανίστηκα για μέρες) και το να βρω έναν καινούργιο σύντροφο μοιάζει σενάριο επιστημονικής φαντασίας αφού όχι μόνο δεν προλαβαίνω, αλλά δεν θέλω κιόλας μετά από όσα πέρασα.Εμπιστοσύνη πλέον πουθενά και σε κανέναν, έσπασα μέσα μου και δεν νομίζω ότι θα διορθωθεί αυτό ποτέ. Ευτυχώς έχω την οικογένεια μου, τους γονείς μου οι οποίοι με βοήθησαν και στο καινούργιο ξεκίνημα και στη φροντίδα των παιδιών και χωρίς αυτούς δεν θα κατάφερνα τίποτα.

Θα μπορούσε να πει κανείς ότι πλέον είναι όλα ομαλά στη ζωή μου και πως έχω ξαναβρεί τους ρυθμούς μου, όμως ακόμη, μετά από δύο χρόνια που συνέβησαν όλα αυτά,τα περισσότερα βράδια το μυαλό μου πλημμυρίζουν σκέψεις μια χαμένης και άδικης ζωής και ίσως κάποιες φορές περιμένω κάποιον να με ξυπνήσει από αυτό το πολύ άσχημο όνειρο